Vanavond ga ik verder met mijn Red Dead Redemption 2 PC story playthrough, en we zitten precies in zo’n fase waarin de game laat zien waarom ‘ie zo legendarisch is. We komen net terug van die ellende met Colm O’Driscoll, en daarna duiken we meteen een van de meest iconische missies in: “Blessed are the Peacemakers”. Ik was tijdens dat stuk oprecht even stil, want dit is pure Rockstar-cinematografie: acteerwerk, timing, spanning, dialogen… alles klopt. Dit is zo’n moment dat je weer snapt waarom die wereld zo “levend” voelt en waarom die characters larger than life zijn. Tussendoor let ik zoals altijd op de details en de PC-performance anno nu. De game ziet er nog steeds krankzinnig goed uit (belichting, wolken, die hele sfeer), en dat blijft me verbazen. Tegelijk blijf ik het schandalig vinden dat er nog steeds geen fatsoenlijke PS5/Series X versie is: op console zit je gewoon aan die PS4-versie met 30 fps vast. En ja, PC blijft PC: ik krijg zelfs een crash/unknown error via de Steam-versie (de Rockstar launcher-versie had ik dat eerder niet). Maar ondanks dat: dit is geen speedrun, dit is gewoon de volledige campaign-ervaring, met free roam, domme acties die per ongeluk escaleren, en uiteraard live interactie met de KoosGang.